اختلال اضطراب اجتماعي

اختلال اضطراب اجتماعي    

ملاكهاي تشخيصي :

A : ترس قابل ملاحظه و مستمر از يك يا بيش از يك موقعيت اجتماعي ياعملكردهاي كه طي ان شخص با مردم غيراشنا يا نظارت احتمالي توسط ديگران مواجهه مي‎شود. فرد ترس از آن دارد كه به طريقي عمل كند يا علايم اضطراب نشان دهد كه تحقير كننده يا مايه شرمساري باشد .

* در كودكان بايد قراين توانايي براي برقراري روابط اجتماعي با افراد اشنا وجود داشته باشد و اضطراب نه تنها بايد در تعامل با بزرگسالان بلكه در موقعيتهاي هم سن نيز رخ دهد .

B : مواجهه با موقعيت ترس آور اجتماعي برانگيزاننده ترس تقريبا بدون استثناء به اضطراب منجر مي‎شود كه ممكن است به صورت حمله هراس وابسته به موقعيت يا داراي زمينه موقعيتي خود را نشان دهد .

*  در كودكان اضطراب ممكن است از طريق گريه كردن ، بدخلقي ، سردي يا عقب نشيني از موقعيتهاي اجتماعي تظاهر كند .

C : شخص تشخيص مي‎دهد كه ترس او افراطي يا غيرمنطقي است .

* در كودكان ممكن است اين ويژگي نباشد .

D : از موقعيتهاي اجتماعي يا عملكردي ترس آور اجتناب مي‎شود يا اينكه با اضطراب يا نگراني شديد تحمل مي‎شوند .

E : اجتناب ، انتظار مضطربانه ، نگراني در موقعيت يا موقعيتهاي اجتماعي يا عملكردي به طور قابل ملاحظه‎اي در كاركرد معمولي شخص ، كاركرد شغلي يا تحصيلي يا فعاليتهاي اجتماعي يا روابط او تداخل مي‎كند يا فرد داراي نگراني قابل ملاحظه در مورد وقوع هراس است.

F : درافراد زير 18 سال طول مدت اختلال حداقل 6 ماه است .

G : ترس يا جتناب ناشي از اثرات فيزيولوژيكي مستقيم يك ماده يا يك حالت طبي عمومي نبوده و از طريق اختال رواني ديگر (مثل اختلال وحشتزدگي همراه يا بدون گذر هراسي ، اختلال اضطراب جدايي ، اختلال به شكلي بدن ، اختلال نافذ مربوط به رشد يا اختلال شخصيت اسكيزوئيد) بهتر توضيح داده نمي‎شود .

*  اگر يك اختلال طبي كلي يا اختلال رواني ديگر وجود داشته باشد ترس در ملاك A با آن ربطي ندارد مثلا ترس مربوط به لكنت زبان ، لرزش در بيماري پاركينسون يا ابراز رفتارهاي نابهنجار مربوط به خوردن در بي اشتهايي رواني يا پراشتهايي رواني نمي‎باشد .

منبع:کتاب طبقه بندی اختلالات روانی (مترجم :دکتر نصرت اله پور افکاری )