نظم وبرنامه ریزی زمان

 

نظم در زندگي باعث از بين رفتن پريشاني و آشفتگي خيال مي شود و در انسان تمركز فكر بوجود مي آورد، زيرا اگر فكر راحت بود و آرامش داشت به راحتي مي تواند تمركز پيدا كند، ولي بي نظمي باعث تشتت فكر و پريشان حالي انسان مي گردد و آرامش انسان را از بين مي برد . نظم و ترتيب بصورت نا خود آگاه باعث ازبين رفتن بسياري از افكار و انديشه هاي بي فايده و تضادهاي دروني انسان مي گردد و آدمي را به آرامش فكري و روحي خاص و شور انگيزي مي رساند.

كسي كه مي خواهد در زندگي موفق بوده و به اهداف خويش برسد بايد در تمام كارهاي خود ،حتي در جزئيات بسيار منظم و دقيق باشد.درس او به موقع وسر ساعت معين باشد.بيداري و خواب او ، استراحت او ، غذا خوردن ،تفريحات او ، همه و همه بايد به موقع و از روي نظم و ترتيب معيني  باشد .كسي كه در اينگونه موارد منظم و مرتب نباشد به موفقيت نمي رسد ودر تمام عرصه هاي زندگي عقب خواهد افتاد و عمر خود را بيهوده تلف خواهد كرد. وقت درس ، بايد درس باشد! وقت تفريح ، تفريح ! وقت كار ، كار !

عدم رعايت اين مسائل بي نظمي و در نتيجه عدم موفقيت را به دنبال خواهد داشت.

براي انجام كارهاي كوچك و پيش پا افتاده هم برنامه ريزي كنيدو در زماني كه تعيين كرده ايد آن كارها را انجام دهيد.همين كار ساده باعث افزايش قدرت اراده شما مي گردد. البته نبايد فقط فكر را بر روي كارهاي كوچك متمركز كرد، بلكه بايد طوري براي شبانه روز خود برنامه ريزي كنيد كه ابتدا كارهاي مهم و ضروري را انجام بدهيد و سپس در اوقات ديگر روزانه خود ، به كارهاي جزئي بپردازيد. سعي كنيد از اوقات خود حداكثر استفاده را بنمائيد.

سعي كنيد كه كارهاي مهم و سنگين را در مواقعي انجام دهيد كه توان و حال و حوصله بيشتري داريد و ساعت هاي بي استفاده و مرده را صرف كارهاي كوچك و جزئي نماييد.

 

لازم نيست براي رسيدن به كاميابي فرصتهايي براي خود

بيافرينيم ،كافيست همين كه فرصتي پيش آمد آن را تشخيص

دهيم و از آن استفاده كنيم.