آدمي به اميد و آرزو زنده است..................

 

۱-     اميد در زندگي همان قدر اهميت دارد كه بال براي پرنده .

 

2-   اميد و آرزو آخرين چيزي است كه دست از گريبان انسان برمي دارد.

 

3-     آرزو سرابي است كه اگر نابود شود همه از تشنگي خواهند مرد .

 

4-     اميد دارويي است كه شفا نمي دهد ولي درد را قابل تحمل مي كند.

 

5-     اميد در زندگاني بشر همان قدراهميت دارد كه بال براي پرنده .

 

6-     بشر وقتي از ادامه ي اميدها و آرزوها باز ماند مرده اي بيش نيست .

 

7-     حيات بدون اميد، همدوش و همسر مَمات است.

 

۸-     آرزو كردن چقدر شعف انگيز است . اما وقتي به آرزو رسيديم شعف از درون ما رخت بر

 

مي بندد.

 

۹-افكار خوب معمار و آفريننده هستند و آرزو قلابي است كه هرچيز را به جانب ما مي تواند

بكشد.

 

۱۰-اميد نان روزانه ي آدمي است .

 

1۱-اميد رفيق تيره بختاني است كه از دست ساقي دهر جرعه ي بي مهري نوشيده اند.

 

۱۲-  دنيا با اميد برپاست و آدمي با اميد زنده است .

 

۱۳-اميد، نيمي از خوشبختي است.

ناامیدی معنا ندارد

 

 

اين ديوانگيست ...

 

 

 

 

که از همه گلهاي رُز تنها بخاطر اينکه خار يکي از آنها

 

در دستمان فرو رفته است متنفر باشيم.........

 

 

که همه روياهاي خود را تنها بخاطر اينکه يکي از آنها

 

به حقيقت نپيوسته است رها کنيم..........

 

 

 که اميد خود را به همه چيز از دست بدهيم بخاطر اينکه

 

در زندگي با شکست مواجه شده ايم ...

 

 

 

که از تلاش و کوشش دست بکشيم بخاطر اينکه

 

يکي از کارهايمان بي نتيجه مانده است...........

 

 

 

و به ياد داشته باشيم که هميشه

 

 

 

 شانس هاي ديگري هم هستند

 

 

 

تنها بايد قوي و پُر استقامت باشيم و

 

همه روزه در انتظار روزي بهتر و شادتر

 

 از روزهاي پيش باشيم...